عاشقان را جامه می گردد قبا

گاه همچون ماه از بس نیکوی

من ندانم کافتابی یا مهی

کژ چه گویم راست به از هر دوی

تو کله بنهاده کژ خوش می روی

گفته بودی آنکه دل برد از تو کیست

من ندارم زهره تا گویم توی