ور بگویم من که تو بردی دلم

تو کله بنهاده کژ خوش می روی

گفته بودی آنکه دل برد از تو کیست

من ندارم زهره تا گویم توی

دل به من ندهی و هرگز نشنوی

دل ندارم زان ضعیفم همچو موی

تو دلم ده تا شود کارم قوی