گر تو ای عطار هیچ آیی همه گردی مدام

جز پراکنده نبینی از پی ماتم شوی

هیچ نبودی هیچ خواهی شد کنون هم هیچ باش

زانکه گر تو هیچ گردی تو ز هیچی کم شوی

ور همه خواهی چو مردان هیچ در یک دم شوی