این به دست من برآید گر تو فرمانی دهی

چون نمی یابند از وصل تو شاهان ذره ای

نیست ممکن گر چنان ملکی به دربانی دهی

من که باشم تا به خون من بیالایی تو دست

کی رسم در گرد وصل تو که تا می بنگرم

هر دمم تشنه جگر سر در بیابانی دهی

داد از بیداد تو عطار مسکین دل ز دست