از خود چو شدی بیخود برخیز چه میپایی

رو خرقه جسمت را در آب فنا می زن

تا بو که وجودت را از غیر بپالایی

تا با تو تو خواهی بود بنشین چو دگر یاران

سیلی جفا می خور گر طالب این راهی

از نوح بلا مگریز گر عاشق دریایی

ناقوس هوا بشکن گر زانکه نه گبری تو