وگر همچون که یوسف خود پسندی

مشو غافل همی زن دست و پایی

وگر نفس و هوا عقلت رباید

تو می دان آن نفس از خود برایی

کشی در چاه محنت ها بلایی

چو ابراهیم بت بشکن بیندیش

به هر آتش که خود خواهی درآیی