باز آی سوی دریا تو گوهر دریایی

ناگه ز درون جان در داد ندا جانان

کای عاشق سرگردان تا چند ز رعنایی

روزی دو سه گر از ما گشتی تو چنین تنها

پس گفت در این معنی نه کفر نه دین اولی

برتو شو ازین دعوی گر سوخته مایی

هرچند که پر دردی کی محرم ما گردی