گر در ره درد مرد اویی

چون در خور او نمی توان شد

بر بوی وصال او چه پویی

خون می خور و پشت دست می خای

جانان به تو باز ننگرد راست

تا دست ز جان و دل نشویی

تو ره نبری تو تا تویی تو