ای غره به خویشتن چه گویی

چیزی که ازو خبر نداری

گم ناشده از تو چند جویی

گر گویندت چه گم شد از تو

باری بنشین گزاف کم گوی

بندیش که در چه آرزویی

عطار کجا رسی به سلطان