سرگشتگی است مصلحت ذره در هوا

آخر به عجز معترف آیند کای اله

دانسته شد که هیچ ندانسته ایم ما

جایی که آفتاب بتابد ز اوج عز

وانجا که بحر نامتناهی است موج زن

شاید که شبنمی نکند قصد آشنا

وانجا که کوس رعد بغرد ز طاق چرخ