چون نیست زآفتاب حقیقت نشان پدید

می درکشد نهنگ تحیر من و تو را

چون آب نقش می نپذیرد قلم بسوز

در آب شوی لوح دل از چون و از چرا

ای کم ز ذره هست نشان دادنت خطا

سبحان صانعی که گشاید به هر شبی

از روی لعبتان فلک نیلگون غطا