این زهد کی بود که تو را شرم باد ازین

نفروشدت کس ار بدهی صد گهر بها

دربند خلق مانده ای و زهد از آن کنی

تا گویدت کسی که فلانی است پارسا

گویی تو را نه شرم بماندست و نه حیا

باد غرور از سر تو کی برون شود

تا ندروند از تو سر تو چو گندنا