در زیر خاک زرد شود همچو کهربا

در روز واپسین که سرانجام عمر توست

از خشت باشدت کله و از کفن قبا

رویی که ماه نو نگرفتی و نیم جو

تو طفل این جهانی و نادیده آن جهان

گهواره تو گور و تو در رنج و در عنا

دو زنگی عظیم درآید به گور تو