بسیار چون به بیزدت و باز جویدت

جای گذر شود سر خاکت به زیر پا

خاک تو خاک بیز به غربال می زند

باد هوا همی برد آن خاک بر هوا

نقدی نیابد از تو کند در دمت رها

تو پایمال گشته و هر ذره خاک تو

برداشته زبان که دریغا و حسرتا