تا که بود پای مور چون سر مویی ضعیف

موی شکافی ز مور خوش بود اندر ثنا

قامت عطار شد در صفت موی تو

راست چو موری نحیف گوژ چو مویی دو تا

خصم تو را باد موی خانه موریش جا