که گل ز پرده اگر دم زند شود رسوا

به وقت صبح فرو میری و عجب این است

که زنده دل شوی از یک دروغ طال بقا

ز سر سینه خود دم مزن ز پرده برون

ز زیر پرده اگر آگهی تو جان نبری

از آن سبب که ازین پرده کس نداد آوا

اسیر چون و چرایی ز کار پر علت