اگر کمال طلب می کنی چو کار افتاد

که همنشینی سلطانیان کنی تو گدا

در آن مقام که خورشید و ماه جمع شوند

نه ذره راست محل و نه سایه را یارا

قضای عمر کنی و رضا دهی به قضا

چو پیر گشتی و گهواره تو آمد گور

چو کودکان دغل باز تا به کی ز دغا