که پختگان ره و کاملان موی شکاف

که گرچه پیر شدی طفل این رهی حقا

بدان خدای که در آفتاب معرفتش

به ذره ای نرسد عقل جمله عقلا

چو طفلکان به شیرند در طریق فنا

چو مرغ و ماهی ازین درد شب نمی خسبند

تو هم مخسب که این درد را تویی به سزا