به سنگ چون سگ اصحاب کهف دور مرا

گناه کرده ام و زیر پرده داشته ام

تو هم به پرده فضلت بپوش روز لقا

ز آستان تو صد شیر چون تواند کرد

زبان که از پی ذکر توام همی بایست

به شعر بیهده فرسود چون زبان درا

هر آنچه هست ز نظمم هباء منثور است