که دور اوست و ز پیری همی رود به عصا

به دوست رویی پاکیزگان هفت رواق

به شرمناکی دوشیزگان هفت سرا

به کار دیدگی آن که کم ز سی سال است

به قاضیئی که مر او را نیافت یک معلول

ز حجتش که برو نور روی اوست گوا

به خونیی که بسی قلب بر جناح سفر