به خون بگشته ز ضرب دو دست او به دعا

به قاضیئی که مر او را نیافت یک معلول

ز حجتش که برو نور روی اوست گوا

به خونیی که بسی قلب بر جناح سفر

به تیغ میر علم کز دهان شیر سپهر

به سرکشی سپر زرد می کند پیدا

به آب دست نگاری که رود نیل فلک