فرو برد به دمی صد هزار اژدرها

بدان بلارک خون ریز زهرپاش چو نیل

که گوهری به قطع اوست خاصه در هیجا

به رمح مار مثالت که چون عصای کلیم

به ناوکت که شب تیره است موی شکاف

که روشن است مویی نمی برد ز سها

به فیض کف کریمت که بری و بحریش