ز هشت خلد برآید خروش صدقنا

به مطرب تو که از رشک زخم زخمه او

چو زخمه سر زده شد زهره از سر صفرا

به شعر من که اگر نقد نه فلک خوانیش

بدین قصیده که گر تک زند کسی صد قرن

نیابدش دومین در کراسه شعرا

به سوز جان من از کید حاسد بد گوی