بیا تا در وفای دوستداران

چگونه ابر شد گریان دریغا

مگر جان های ایشان ابر بوده است

که می بارند چون باران دریغا

فرو باریم صد طوفان دریغا

همه یاران به زیر خاک رفتند

تو خواهی رفت چون ایشان دریغا