خداوندا همه عمر عزیزم

که آتش بهتر از این نان دریغا

تو را تا جان بود نان کم نیاید

چه باید کند چندین جان دریغا

به جهل آورده ام به زیان دریغا

اگرچه بس سپیدم می شود موی

سیه می گرددم دیوان دریغا