چون اجل در دامن عمرت زند ناگاه چنگ

باش تا زین جای فانی پای آری در رکاب

این زمان با توست حرصی و ندانی این نفس

تا نیاری زیر خاک تیره رویت در نقاب

تو ز چنگ او بمانی دست بر سر چون ذباب

ای دریغا می ندانی کز چه دور افتاده ای

آخر ار شوقی است در تو ذوق این معنی بیاب