چون سر و افسر نخواهد ماند تا می بنگری

هیچکس را نیست آگاهی که چون آید زباب

چون به یک دم جمله چون شمعی فروخواهیم مرد

پس چرا چون شمع باید دید چندین تف و تاب

چه کلاه ژنده و چه افسر افراسیاب

گر همی بینی که روزی چند این مشتی گدا

پادشا گشتند هان تا نبودت هیچ انقلاب