خاک تاریکش نه سر بگذاشت، نه سنبل، نه تاب

وانکه رویش همچو گل بشکفته بودی این زمان

ابر می بارد به زاری بر سر خاکش گلاب

وانکه زلفش همچو سنبل تاب در سر داشتی

ما همه بی آگهیم آباد بر جان کسی

کز سر با آگهی بگذشت ازین جای خراب

یارب از فضل و کرم عطار را بیدار کن