تا دست به کام دل خویشم برسیده است

بس کز جگرم خون دگرگونه چکیده است

و امروز پشیمانی و درد است دلم را

در عمر خود از هرچه بگفته است و شنیده است

پایی که بسی پویه بی فایده کردی