تو خفته و همراه تو بس دور برفته است

هر چند درین واقعه مردانه چخیده است

هرکز نفسی پاک نیاید ز دلت بر

تا جان تو فرمانبر این نفس پلید است

تو غافلی و صبح قیامت بدمیده است

نه بادیه آز تو را هیچ کران است

نه قفل غم حرص تو را هیچ کلید است