دل پر امید کن و صیقلیش کن به صفا

توشه راه تو خون دل و آه سحر است

حلقه درگه او گیر و دل از دست بده

گرچه چون حلقه دل امروز تو را دربدر است

که دل پاک تو آئینه خورشید فر است

یارب از فضل و کرم در دل عطار نگر

که دلش را غم بیهوده نفر بر نفر است