زانکه جای صید شیران وادی پهناور است

مه چو در خرچنگ آید جامه دوزی فال را

و او ز چنگ خود هزاران ماه را پرده در است

چند بر پنها روی پرهیز کن از شیر چرخ

خوشه چون گندم نمایی جوفروش آید به فعل

کاه برگی ندهدت کو در پی یک جو در است

چون سلیمان را ترازو نیم جو فرمان نبرد