بود و نابودم به دوزخ یک کفی خاکستر است

چاره جانم بکن زیرا که جان بس واله است

در دل مستم نگر زیرا که دل بس مضطر است

من کفی خاکم اگر در دوزخم خواهی فکند

پادشاها هرچه خواهی کن کیم من خویش را

کانچه آید بندگان را از تو آن لایق تر است