در عشق دوست هر که سر خود برهنه کرد

عشاق کاردیده به غایت غیور یافت

گر سوز عشق می طلبی سر بنه که شمع

آن دم که سر نیافت درین خطه سور یافت

کفر است اگر ز دوست دل خود صبور یافت

بر فرق ریز خاک اگر یک نفس تو را

در هر دو کون داعی وحدت نفور یافت