عالم صغری به فرع عالم کبری به اصل

پای منه در رکاب دست مزن در کمند

خصم چو برگ خزان زرد به پای اوفتاد

دست خود از خون خصم سرخ مکن تا به زند

چشم تو و جان توست کیست چو تو ارجمند

سجده تو را کرده اند خیل ملائک به جمع

چشم بدان را بسوز بر سر مجمع سپند