یک شبنم ضعیف به دریا دراوفتاد

بسیار قطره چون من و چون تو به یک زمان

در بحر چه نهان و چه پیدا دراوفتاد

چه کم شد و چه بیش گر از تند باد مرگ

چندین مخور غم خود و انگار شیشه ای

ناگه ز دست بر سر خارا دراوفتاد

این خود چه آتش است که از باطن جهان