تو فروگیر به کام دل خود هشت بهشت

پیش دریای گهر آب شمر می آرد

تا که هشتم به ششم دور به هم می گردد

تا نهم دور نه چون دور دگر می آرد

که عدو رخت سوی هفت سقر می آرد