صبر باید کرد سالی راست تا گل بردمد

اخترانش در وبال و آسمانش سوکوار

غنچه را لب بسته بینی نسترن را پاره دل

لاله را در زیر خون بینی و نرگس را نزار

وز تگرگ سرشکن بر سر کنندش سنگسار

گر درین بستان درختی سبز گردد بارور

سنگش اندازند تا عریان شود از برگ و بار