چون زنخدان تو بربندند روز واپسین

زیر دار آرند ناگه دیده پر خون دل فکار

دستگیرت کرده زیر دار مرگ آرند زود

وانگه آنجا کی خزند از چون تویی این کار و بار

جز ز نخ چبود در آن دم مال و ملک و کار و بار

نیستی در پنجه مرگ ار ز سنگ و آهنی

گردتر از رستم و روئین تر از اسفندیار