دیگر بسی مخور که هر آن کس که سیر خورد

کز غیر ذکر حق ننشیند برو غبار

این است شرط روزه اگر مرد روزه ای

گرچه ز روی عقل یکی گفتم از هزار

اعضاش جمله گرسنه گردند و بی قرار

تو خود نشسته تا که کی آید پدید شب

چون شمع جان خویش بسوزی در انتظار