که دیو هست درو بس عزیز و مردم خوار

دلا گذر کن ازین خاکدان مردم خوار

همان به است که شیران ز بیشه برنایند

که گربگان تنک روی می کنند شکار

همان به است که بازانش پر شکسته بوند