تو این سخن بندانی ولیک صبرم هست

ز کبر ریش کنی راست کژ نهی دستار

هزار دیده سزد دیده های عالم را

که بر دریغ تو گریند جمله طوفان بار

که تا اجل کند از خواب غفلتت بیدار

در آن زمان شوی آگه که باز گیرندت

به پیش خلق جهان نردبان عمر از دار