که تا ز مستی غفلت دلت شود هشیار

قدم که بر قدم شرع او نداری تو

تو را ز خرقه بسی خوبتر بود زنار

شراب شرع خور از جام صدق در ره دین

به هرزه پرده شناسی شعر چند کنی

که شعر در ره دین پرده ای است بر پندار

دلم سیاه شد از شعر و مدح بیهوده