که تنی ناتوان همی یابم

گر تو گویی که من نیم خود را

با تو هم داستان همی یابم

جان من زان چنین توانا شد

ز غم حق که هر دم افزون باد

دل و جان شادمان همی یابم

چون نیم در سبب چرا گویم