حکمت جاودان همی یابم

خلق همچو زرند و دنیی را

محک امتحان همی یابم

بود و نابود ما که پنداری است

ذره های جهان به عرش خدای

پایه نردبان همی یابم

گفتی آن آب را که عرش بر اوست