دو جهان کامران همی یابم

زرد رویان درگه او را

روی چون ارغوان همی یابم

در تماشای او که اوست همه

هر که سودی طلب کند به از او

همه کارش زیان همی یابم

گر چه توفیق کرد تکلیفش