چون مهره ای فتاده درین تنگ ششدرم

بی بحر رحمت تو مرا موت احمر است

سیرم بکن که تشنه آن بحر اخضرم

زین هفت حقه فلکم بگذران که من

روزی که زیر خاک شوم رحمتی بکن

سختم مگیر زانکه من آن صید لاغرم

روزی که سر ز خاک برآرم بپوش عیب