لاجرم چون جای من پیوسته کام اژدهاست

اژدها بچه است گویی در حقیقت پیکرم

من چه سازم در میان این دو نره اژدها

اژدها کرده است با این اژدها هم بسترم

زهر گردد گر می نوشین بود در ساغرم

چون گل اندر غنچه ام هم تشنه دل هم بسته لب

دل به خون می خندد آخر چند خون دل خورم