آن ماه نو ابرو به خم وین طاس روی اندر شکم

مرغان جان را ساختی عرش آشیان سبحانه

بگشای چشم ای دیده ور در صنع رب دادگر

وین دانه های در نگر در کهکشان سبحانه

صد دیده بگشاده به هم چون دیده بان سبحانه

چون خور فتد در قیروان شعرای شب آرد جهان

تا بر سر اندازد از آن دو خواهران سبحانه