عقرب نهاده گردنش بگشاده دم بر دشمنش

گه تیر را انداخته اندر کمان سبحانه

گه خوشه ای بیرون کشد تا آدمی در خون کشد

گه دلو بر گردون کشد بی ریسمان سبحانه

جوزا به خدمت کردنش بسته میان سبحانه

چشم ترازو وا کند صد چشمه زو صحرا کند

خرچنگ را پیدا کند ز آب روان سبحانه